Modele atomu thomsona

SchemaT présente doświadczenie wykonane przez ThomsonA. Dzięki niemu został Elektron odkryty. faire… Modèle ThomsonA został zastąpiony modelem. Modèle Atomu ThomsonA, zwany także modelem “`CIASTA z rodzynkami” [1] – modèle Atomu zaproponowany przez brytyjskiego Fizyka J. J. ThomsonA. W modelu tym Thomson założył, że Każdy Atom jest zbudowany z jednorodnej Kuli naładowanej dodatnio, wewnątrz której znajdują się ujemnie naładowane elektrony. Za POMOCA Tego modelu, mającego Obecnie znaczenie tylko Historyczne, próbowano w sposób Klasyczny wyjaśnić budowę Atomu. Praca ThomsonA opisująca ów modèle została opublikowana w 1904 Roku, w marcowym wydaniu czołowego wówczas czasopisma naukowego magazine philosophique. Według ThomsonA: modèle “CIASTA z rodzynkami” został obalony w eksperymencie ze Złotą folią, przeprowadzonym przez Ernesta, i opisanym w 1911 Roku [3].

Wyniki eksperymentu, sprzeczne z modelem Atomu ThomsonA, Rutherford wyjaśnił przyjmując, że Atom Zawiera bardzo Małe noyau naładowane dodatnio, którego ładunek jest Tak duży, że jest w stanie utrzymać wokół siebie nawet kilkadziesiąt elektronów, Jak w atomie Złota. Le modèle Plum Pudding avec un seul électron a été utilisé en partie par le physicien Arthur Erich Haas en 1910 pour estimer la valeur numérique de la constante de Planck et le rayon de Bohr des atomes d`hydrogène. Les travaux de Haas ont estimé ces valeurs dans un ordre de grandeur et ont précédé le travail de Niels Bohr de trois ans. Il est à noter que le modèle de Bohr lui-même ne fournit que des prédictions substantiellement raisonnables pour les systèmes atomiques et ioniques ayant un seul électron efficace. SchemaT prezentuje modèle planetarny Atomu. Został sur przedstawiony przez Ernesta, qui… En 1909, Hans Geiger et Ernest Marsden ont mené des expériences avec de fines feuilles d`or. Leur professeur, Ernest Rutherford, devrait trouver des résultats compatibles avec le modèle atomique de Thomson. Ce n`est qu`en 1911 que Rutherford interprétait correctement les résultats de l`expérience [4], [5], ce qui impliquait la présence d`un très petit noyau de charge positive au centre des atomes d`or. Cela a conduit au développement du modèle de Rutherford de l`atome.

Immédiatement après que Rutherford a publié ses résultats, Antonius van den Broek a fait la proposition intuitive que le nombre atomique d`un atome est le nombre total d`unités de charge présentes dans son noyau. Les expériences de 1913 de Henry Moseley (voir la Loi de Moseley) ont fourni les preuves nécessaires pour étayer la proposition de van den Broek.